Афіцыйны сайт
19 студзеня 2018

19 студзеня Дзень выратавальніка

Дзевятнаццаць гадоў таму ў гэты дзень Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка зацвердзіў Палажэнне аб Міністэрстве па надзвычайных сітуацыях. 19-га студзеня 1999 года прынята лічыць кропкай адліку для аднаго з самых маладых міністэрстваў нашай краіны.

З дзяцінства мы памятаем верш Сяргея Міхалкова пра дзядзьку Сцёпу, які выратаваў бабулю падчас крыгаходу. Аднак вядомы герой-выратавальнік з дзіцячай паэзіі з'яўляецца не вельмі пэўным літаратурным чынам людзей, якія стаяць на абароне нашага спакою, таму што часцей за ўсё ратавальнікі - гэта цэлая каманда, якая працуе ў складаных сітуацыях ўзгоднена і хутка. Бо адзін чалавек не можа і тушыць пажар, і выносіць людзей з полымя. Прафесія выратавальніка не менш небяспечная, чым ваеннага або міліцыянта. Аднак юнакоў і мужчын, якія жадаюць працаваць у гэтай галіне, аддаваць сябе служэнню народу і радзіме, не становіцца менш.

Прафесіі выратавальніка - адна з самых рамантычных. І адначасова - гэта праца для людзей мужных, моцных, рашучых, цягавітых, гатовых рызыкаваць уласным жыццём, дапамагаючы людзям у надзвычайных сітуацыях, дарожна-транспартных здарэннях, падчас стыхійнага бедства. Можна навучыцца пакараць паветраную прастору, весці пошукавыя працы пад вадой, гасіць агонь ці ратаваць людзей з полымя, аднак самае складанае - чакаць бедствы і быць гатовым, каб ліквідаваць ці прадухіліць яго.

Выратавальнік – гэта не проста прафесія, гэта асаблівы стан душы. Такая душа ніколі не чарсцвее, яна не замыкаецца ў сабе; яна заўсёды адкрыта і заўсёды гатовая да подзвігу.

Сапраўдны выратавальнік не ведае, што такое стомленасць, не ведае слоў «не магу». У любы час сутак, у любое надвор'е, у любым стане і настроі ён гатовы ісці ў агонь і ў ваду. Часам даводзіцца працаваць суткамі. У ратавальнікаў ёсць такое паняцце, як баявы разлік, – гэта падраздзяленне, выязджае на аварыю або на пажар. Назва вельмі дакладнае.

Выратаваць і дапамагчы. Такая мэта стаіць перад ратавальнікамі на кожны дзень. Экстрэмальная сітуацыя для іх – сітуацыя штатная, звычайны будны дзень. Чалавечае гора – гэта тое, што яны бачаць перад сабой пастаянна.

На думку лекараў, кожны выезд на надзвычайнае здарэнне па свайму негатыўнага ўздзеяння на арганізм чалавека раўнасільны предынфарктному стане. Ніякая, нават самая перадавая тэхніка, не валодае такімі якасцямі, як самаадданасць, самааддача, мужнасць і адвага. Тымі якасцямі, якімі так шчодра надзелены работнікі МНС: людзі, адзіныя па духу, адданыя сваёй справе, гатовыя заплаціць за выратаванне чалавека самую высокую цану – сваё жыццё. Ратавальнікі рабілі і робяць складаную, цяжкую, а нярэдка і няўдзячную працу. Бо ратавальнікі – апошняя надзея людзей, якія апынуліся ў бядзе: толькі яны нясуць дапамогу, спачуванне і выратаванне... Колькім людзям яны дапамаглі? Няма такой лічбы, ды і не вельмі яна важная. Проста ратавальнікі дакладна ведаюць цану чалавечага жыцця.

Барацьба за чалавечыя жыцці немагчымая без асабістай мужнасці і адвагі. Кожны з работнікаў Міністэрства па надзвычайных сітуацыях ўсведамляе сваю велізарную адказнасць перад грамадствам і дзяржавай і з гонарам выконвае свой прафесійны абавязак.

У гэты святочны дзень жадаем усім моцнага здароўя, шчасця, дабрабыту ў сям'і, разумення блізкіх, мужнасці і стойкасці. 

З Днём выратавальніка!